وظايف خود كوتاهى نماييم . لازم است علماى بلاد و خطباى محترم علاوه بر آن كه مجالس عزادارى را هر چه باشكوه‌تر انجام مىدهند ، ابعاد معنوى و علمى آن حضرت را مورد توجّه خاص قرار دهند و بحمداللَّه مكتب تشيّع مشحون از استدلال و منطق است و اهل انصاف و تدبّر به راحتى در برابر آن خضوع مىنمايند . دشمن ، امروزه به خوبى دريافته است كه براى تهى نمودن اين ملّت و سيطره بر امور آنان ، بايد آنچه را كه تجلّى اعتقادات و ايمان مردم است ، خاموش و كم‌رنگ سازد ، روزى با جهالت تامّ و تمام ، گريه و عزادارى بر حضرت سيّدالشهداء عليه السلام را امرى لغو ، و مورد شبهه قرار داده و روزى در شهادت فاطمه زهرا عليها السلام ترديد مىكند ؛ در حالى كه اين امر از واضحات تاريخ اسلام است . معاندان بدانند اگر به خيال خود در شهادت آن حضرت شبهه‌اى را القاء كنند ، هرگز نمىتوانند در مظلوميّت ايشان و ستم‌هايى كه بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله به ايشان وارد شد « 1 » ، خدشه‌اى را تصوّر نمايند ؛ عمر

--> ( 1 ) . از جمله ظلم‌هايى كه به ايشان وارد شد هجوم به خانه او و آتش زدن آن وضرب و جرح او براى مجبور كردن على عليه السلام به بيعت و محروم كردن او از ميراث و مصادره فدك و . . . كه به بعضى از منابع آن اشاره مىكنيم : مسند احمد 1 : 19 ح 9 و ص 20 ح 14 ، صحيح بخارى 4 : 252 ح 3711 و 3712 ، سنن أبي داوود 3 : 245 - 255 ح 2963 - 2977 ، تاريخ طبرى 3 : 207 - 208 ، السنن الكبرى بيهقى 9 : 428 - 441 ح 12998 - 13015 ، تاريخ يعقوبى